NASZE SERCA DLA BABCI I DZIADKA

„Babcia to są miłe ręce, książka, herbata słodka.
Babcia to bajka, której nie znamy, pudełeczka, perfumy, włóczka...”
W dniu 6 lutego 2014 r. w przedszkolu w Siedlcu odbyła się uroczystość dla szczególnych gości, babć i dziadków. Nie trzeba długo przekonywać, jak ważni są dziadkowie w życiu każdego z nas. O ile uboższe byłoby nasze dzieciństwo bez bajek czytanych do snu, słodkich ciasteczek pieczonych ot tak, bez szczególnej okazji, pierożków cierpliwie lepionych, długich spacerów i całusów. W tym dniu dziadkowie i babcie usłyszeli wiele ciepłych, miłych słów, po raz kolejny mogli poczuć się potrzebni i ważni. Uroczystość rozpoczęła piosenka, która przywołała zapomniane dawno czasy, gdy dziadkowie byli jeszcze dziećmi. Na chwilę można było przenieść się w inny czas, odległy, ale miło wspominany, bo to czas dzieciństwa, młodości, beztroski... Następnie ze sceny popłynęły wiersze długie, krótkie, żartobliwe i poważne, ale wszystkie złożone w podzięce babciom i dziadkom. Za ich codzienne trudy, opiekę nad wnuczętami, ogromną cierpliwość, ciepło i miłość. Przedszkolaki wspaniale zatańczyły układ ruchowy do piosenek: ,,Gwiazdeczki”, ,,Zimowa poleczka”. W jednym z wierszy dziewczynka chciała podarować swojej babci suknię z kropel rosy, szal z obłoków oraz wstążkę z tęczy. I my także chcemy, aby spełniały się marzenia babciom i dziadkom, by w zdrowiu doczekali się jeszcze wielu wnuków i prawnuków, by byli otoczeni miłością najbliższych. W utworach: ,,Polka dla Babci i Dziadka”, ,,Babcia”, ,,Babciu, droga babciu” dzieci wyśpiewały swoje uczucia, którymi obdarzają dziadków. Tłem dla występów przedszkolaków było mnóstwo lodowych kwiatów i śniegowych gwiazdek, które nie roztopiły się w atmosferze ciepła i serdeczności. Po występach nastąpiła bardzo miła chwila, bo przedszkolaki wręczyły babciom i dziadkom laurki. Te prezenty są ważne i drogie, bo wykonane rękoma ukochanych wnucząt. Po tańcach, wzruszeniach, życzeniach słodka chwila rozmowy przy kawie, herbacie i pysznych wypiekach. Dziadkowie mogą być dumni z wnuków, które z pomocą pani A. Banaś i dyr. D. Orłowskiej przygotowały ten spektakl.